ဟဲ့... ႏြား... သြားဟ..

စိုက္ပ်ိဳးေရးအေၿခခံႏိုင္ငံ ၿဖစ္တဲ့ ၿမန္မာႏိုင္ငံ နဲ႕ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံ အခ်ိဳ႕ မွာ ႏြားကို ထြန္ယက္စိုက္ပ်ိဳးဖို႔ အသံုးၿပဳၾကပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္ အလုပ္က တရုတ္ကေလးေတြက ေၿပာတယ္။ သူတို႔ တရုတ္ႏိုင္ငံမွာ ႏြားကိုမသံုးတာ ဆယ္စုႏွစ္ႏွစ္ခုနီးပါး ရိွေနပါၿပီတဲ့ ၊ ႏြားအစား စက္မ်ားကို အသံုးၿပဳၾကတယ္တဲ့ ။

ၿမက္သယ္လာတဲ့ ႏြားလွည္းတစ္စီးကို ရိုက္ထားတာပါ။ ႏြားလွည္းကို သယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရး မွာလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေတြ အသံုးၿပဳဆဲပါ။



၀န္းၿခံ က်ယ္က်ယ္ ၿမက္ေပါတဲ့ ေနရာေတြမွာ ႏြားေတြကို လြတ္ထားၿပီး ေက်ာင္းၾကေလ့ရိွတယ္။



အဲလို ေနရာေတြထဲက တစ္ေနရာဟာ ရတနာပံု တကၠသိုလ္ ေက်ာင္း၀န္းၿဖစ္ေနတာပါပဲ..



သံလြင္အိပ္မက္ မဂၢဇင္းမွာ တင္ဖူးတဲ့ လယ္သမားတစ္ေယာက္ လယ္ထြန္ေနတဲ့ ပံုၿဖစ္ပါတယ္..



ႏြားက ေနၿပီး လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အားထုတ္လုပ္ႏိုင္ၿပီဆိုတဲ့ သတင္းထူးတစ္ခုေၾကာင့္ ႏြားေပါမ်ားတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ၿမန္မာႏိုင္ငံၾကီး မီးထိန္ထိန္လင္းေတာ့မယ္လို႔ ထင္မိေသာ္လည္း...

အနိမ္႔ အၿမင့္၊ အတက္ အက်

အေပၚကို ေမာ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အေဆာက္အဦး ၿမင့္ၿမင့္ကို ၿမင္ရတယ္...
ဘ၀မွာလည္း အတူတူပါပဲ.. တခါတေလမွာ ေအာင္ၿမင္မႈေတြ ၾကြယ္၀မႈေတြ အာဏာရိွမႈ ေတြနဲ႕ ၾကံဳရတတ္ပါတယ္။



ကိုယ္ေရာက္ေနတဲ့ ေနရာကေန ေအာက္ဖက္ကို ခဏေလာက္ၿပန္ၾကည့္လုိက္ပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေတြ ဘယ္ေနရာက တက္လာၾကတာလဲ
ဆိုတာ ကိုယ္တိုင္ သတိရေစတဲ့ အရာမ်ိဳးကိုပါ။



ဘ၀မွာ အနိမ့္ေတြကိုလည္း ၾကံဳရ သလို အၿမင့္ကိုလည္း ၾကံဳရမွာပါပဲ.. ကိုယ္နိမ့္က်ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဥာဏ္၊ ၀ီရိယ အားကိုးၿပီး ကံေကာင္းတဲ့တစ္ခ်ိန္မွာ အေပၚကို ေရာက္သြားတတ္ၾကတယ္...

အၿမင့္ ဆိုတာက အခ်ိန္မေရြး ေအာက္ကို ၿပဳတ္က် ႏိုင္တဲ႕ အရာပါ။ အဲဒီ သေဘာတရားကို နားလည္ဖို႔ လိုပါလိမ့္မယ္...
တခ်ိဳ႕ အၿမင့္ကေနတဲ့သူမ်ား ဟာ ေအာက္ကို ဖိရင္းဖိရင္ ေနရာမွာ ၿမဲဖို႔ က်ားကန္ေနၾကတယ္... အဲဒီသူမ်ားဟာ အက်ရဲ႕ အရိွန္ကို
မခံႏိုင္ဘဲ ၿဖစ္တတ္ပါတယ္... က်ားကန္ခံေနရတဲ့ ဖိႏွိပ္ခံ အရာေတြ ၿပိဳလဲတဲ့ အခ်ိန္မွာ ၀ုန္းခနဲ ဆိုၿပီး လဲက်တတ္ပါတယ္..

အနိမ့္ အၿမင့္ အတက္ အက် ဆိုတာက ေလာကမွာ ရိွတဲ့ သဘာ၀တရား တစ္ခုအေနနဲ႔ လက္ခံထားၿပီး ...
အၿမင့္ကို တက္ခ်ိန္မွာ အေၿခ မလြတ္ဖို႔ ( ဘ၀င္ ေလမဟပ္ဖို႔)ရယ္ အနိမ့္ကို က်တဲ့ အခ်ိန္မွာ သက္သာစြာ ဆင္းသက္ႏိုင္ဖို႔လည္း ၿပင္ဆင္ထားရေအာင္...

ဆားခ်က္ၿခင္း (၁)

ေရဘူးပံုေလးေတြ တန္းစီထားပံုကို သေဘာက်၍ ရိုက္ထားၿခင္းၿဖစ္သည္.. ၿမင္ကြင္းေတြ မတူတဲ့ ရႈေထာင့္က ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေတြဟာ
အရာ၀တၳဳေတြကို ၾကည့္ေနၿပီး ၿငင္းခုန္ေနၾကတာထက္ မတူညီတဲ့ ရႈေထာင့္ေတြကို လုိက္ၾကည့္ၿပီး အလွတရားကို ရွာၾကည့္ရေအာင္...



ရွဥ့္ေလးတစ္ေကာင္ ဗာဒံေစ့ကို စားေနတဲ့ပံုပါ.. ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေဘးမွာ သိပ္လွတဲ့ သဘာ၀တရားၾကီးရိွေနတယ္...သိပ္ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတဲ့
အရာေတြ ရိွေနတယ္.. အၿပစ္ကင္းတဲ့ ၿဖဴစင္မႈေတြ ရိွေနတယ္...



ဆားခ်က္တယ္ .. ဆားခ်က္တယ္ .. ဆိုၿပီး ဘေလာက္ေလာကမွာ ၾကားေန ဖတ္ေနရတာ ၾကာၿပီ..
အခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ ဆားခ်က္လိုက္ရပါတယ္...

ကိုဘဦးတို႔လုပ္တဲ့ World Photography Day မွာတင္ထားတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ပံုေလးေတြကို ဒီမွာ ၿပန္တင္လိုက္တာပါ...
အဲဒီက ပံုေလးေတြက ေကာင္းတယ္ဗ်(သူမ်ားပံုေတြကို ေၿပာတာ) ...

အယင္ ဓာတ္ပံုေတြကို စၿပီး အင္တာနက္ေပၚ တင္တုန္းက ကိုယ့္ရိုက္တဲ့ပံုမွာ နာမည္ေလးကို ထည့္ထားတယ္..
အခုေတာ့ မထည့္ၿဖစ္ေတာ့ပါဘူး..
နာမည္ပါေနရင္ ဓာတ္ပံုရဲ႕ အလွပ်က္သြားသလားလို႔..

ေနဘုန္းလတ္က သူ႔ဘေလာက္မွာ ဓာတ္ပံုတင္မယ္ဆိုရင္
“ဘာေၾကာင့္ ဘယ္လိုခံစားၿပီး ဒီဓာတ္ပံုကို ရိုက္ပါတယ္ ၊ ဒီ ဓာတ္ပံုကို ၾကည့္ၿပီး ဘယ္လိုခံစားရပါတယ္” ဆိုတဲ့
စာသားေလးေတြ ေရးေပးေစခ်င္တယ္.. ကၽြန္ေတာ္က စာေရးပ်င္းေတာ့ သူ႔ရဲ႕ “အလင္းနဲ႕ေရးတဲ့ ပန္းခ်ီ”မွာ မတင္ၿဖစ္ခဲ့ပါဘူး...

သူအဖမ္းခံရ အၿပီး ၂၀၀ဂ ေဖေဖၚ၀ါရီမွာ စၿပီး ပိုစ့္ေလးေတြ တင္ၿဖစ္တယ္... ဒါေပမယ့္ မအားလွတဲ့ အလုပ္ခ်ိန္ေတြ ေၾကာင့္ေရာ
ပိုစ့္ အနည္းငယ္ တင္အၿပီး ဧၿပီလမွာ ခဏရပ္သြားခ႔ဲတယ္။

အခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာေပၚ အတင္းတြန္းပို႔ေနသည့္ အရာတစ္ခုကို ကၽြန္ေတာ္ေတြ႕လိုက္ရတယ္...
မနက္ အေစာထၿပီး အလုပ္သြားရမွာကို အခု ၁၂နာရီ ေက်ာ္ ၁ နာရီ ထိုးေတာ့မည့္ အခ်ိန္ထိ ပိုစ့္တစ္ခု အၿပီး တင္ဖို႔ မ်က္လံုးေတြကို
အတင္းၿပဴးထားရတယ္... ခုေတာ့ အိပ္ခ်ိန္ေရာက္ပါၿပီ... ေကာင္းေသာညပါ..

အလင္း ေရာင္စံု ည..

ဘေလာက္တစ္ခုလုပ္ဖို႔ ဆိုတာ ေတာ္ေတာ္ မလြယ္တဲ့ကိစၥ တစ္ခုပါ..
အခ်ိန္ေတြ နည္းလြန္းလွတဲ့ ထဲမွာ ပိုစ့္တစ္ခုတင္ဖို႔ရာ မနည္းအခ်ိန္ေပးရပါတယ္.. တင္မယ္လို႔လုပ္လိုက္ေပမယ့္ ရိွေနတဲ့ ဓာတ္ပံုေလးေတြက
စိတ္တိုင္းက် မဟုတ္ေတာ့ မတင္ၿဖစ္ၿပန္ဘူး..

တေန႔က စကၤာပူရဲ႕ ညရႈခင္း.. စကၤာပူၿမစ္နဲ႕ မိုးၿမင့္တိုက္ေတြကို ရိုက္ၿဖစ္ခဲ့တယ္..မဆိုးလွတဲ့ ဓာတ္ပံုေလးေတြမို႔
ဘေလာက္မွာ တင္ခ်င္တယ္... တင္မယ္တင္မယ္နဲ႕ မအားတာနဲ႕ မတင္ၿဖစ္ခဲ့ဘူး..

ဒီေန႔ေတာ့ MBS ကလုပ္တဲ့ World Blog Day အမွတ္တရပြဲေလးကို ဘေလာက္ဂါမဟုတ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္က ေရာက္သြားမိတယ္..
ေနဘုန္းလတ္ကို သတိရလာတာတယ္..
အိမ္ကို ၿပန္ေရာက္တာနဲ႕ ဒီပံုေလးေတြကို တင္လိုက္တယ္...


အေမွာင္ေတြနဲ႕ တိုက္ပါမွ လင္း..လင္း လာတဲ့ည



တိမ္ေတာင္ေတြ တရိပ္ရိပ္ လြင့္ကတဲ့ ည



ၿမဴးၾကြတဲ့ ည..




ေၾသာ္.. နီယြန္ေတြ လွပတဲ့ည



ဒီလိုညမွာ...
ဖေယာင္းတိုင္တစ္ထုတ္၊ ရက္ေပးမီးေခ်ာင္းတစ္ေခ်ာင္းနဲ႔
ပ်က္အစဥ္ လာခဏ လွ်ပ္စစ္မီးနဲ႔
ေမွာင္မိုက္မိုက္..အေမ့အိမ္ကို လြမ္းတယ္..

အေမွာင္ထဲမွ အလင္းႏွင့္ပန္းခ်ီေရးခ်င္သူသို႔

ကြၽန္ေတာ္တို႔ ရဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေနဘုန္းလတ္တစ္ေယာက္ ေထာင္နံရံေတြရဲ႕ၾကားမွာ အသက္ရွႈေနရတာ.ႏွစ္လေက်ာ္သြားပါၿပီ..ဘယ္အခ်ိန္မွာလြတ္ေၿမာက္လာမလဲဆိုတာကိုလည္းဘယ္သူမွ မေၿပာႏိုင္ေသးပါဘူး..

အလင္းေတြနဲ႔ ပန္းခ်ီေရးခ်င္သူတစ္ေယာက္ဟာ အေမွာင္တိုက္ထဲကို အသြင္းခံလိုက္ရပါတယ္..

ဒါေပမယ့္..
အေမွာင္ဆိုတာလဲ အေရာင္တစ္ခုပါပဲေလ..

သူငယ္ခ်င္း.. အေမွာင္ေတြၾကားမွာလဲ မင္း ပန္းခ်ီေတြဆက္လက္ေရးႏိုင္ပါလိမ့္မယ္..

အေမွာင္ေတြပါးလ် သြားတဲ့အခ်ိန္မွ
အလင္းနဲ႔ ပန္းခ်ီေတြကို
ငါတို႔ေတြ အတူတူ ဆက္ေရးၾကတာေပါ့..

အဲဒီအခ်ိန္ၾကရင္..

မင္းေရးခဲ့တဲ့ အေမွာင္ပန္းခ်ီေတြကို ဖတ္ႏိုင္ဖို႔
င့ါမ်က္လံုးေတြကို
ပ၀ါတစ္ထည္နဲ႕ တင္းတင္းစီးထားမယ္..



မဟူရာေရာင္ေတာက္ေအာင္ ေမွာင္မဲေနေသာည အခ်ိန္တြင္
ေရမ်က္ႏွာၿပင္ေပၚသို႔ အလင္းေရာင္က်ေနပံုၿဖစ္သည္။

အင္း၀ မယ္ႏုအုတ္ေက်ာင္းမွ ပန္းခ်ီကားေလးမ်ား

ပန္းခ်ီကားေတြကို ဓာတ္ပံုရိုက္ထားတာပါ။



ေၿပာင္းဖူးဖက္ ေဆးလိပ္ႏွင့္ အမယ္ၾကီး



ေတာင္ေပၚေစ်းတစ္ခုရဲ႕ ၿမင္ကြင္းလို႔ထင္ပါတယ္...



ဇြဲကပင္ေတာင္ေနာက္ခံထားၿပီးေရးဆြဲထားတာပါ။
ူဒံုးယိမ္းေတြ ရင္ထဲေရာက္လာပါတယ္..



ေဆးတံကိုဖြာရင္း အားရပါးရၿပံဳးတဲ့ အၿပံဳးတစ္ခ်က္ပါ။ ရင္ထဲကို အၿပံဳးေတြ ကူးစက္လာပါတယ္..

ေတာင္သမန္၊ ဦးပိန္တံတား ႏွင့္ ေဒါက္တာသန္းထြန္း

ေနမင္းၾကီးက အေနာက္ဘက္ဆီသို႔ တေရြ႕ေရြ႕ ခရီးႏွင္ေနပါတယ္.. က်ေနလိုေခၚတဲ့ ေနေရာင္ၿပင္းၿပင္းက ေတာင္သမန္အင္းနဲ႕ဦးပိန္တံတားေပၚကို ထိုးက်ေနတဲ့အခ်ိန္ေပါ့...



ဦးပိန္တံတားအရိပ္ေအာက္ ေရစပ္စပ္ရိွတဲ့ေနရာေလးမွာ၀မ္းစာရွာေနတဲ့လူအခ်ိဳ႔...



ေနလံုးၾကီးက သူ႔ခႏၶာကိုယ္ကေန အေရာင္ေတြကို အစြမ္းကုန္ သြန္ခ်ၿပီး ေလာကၾကီးကို တေန႔တာ ႏွုတ္ဆက္ေနေလၿပီ...ဒါ သိပ္လွတဲ့ ညေနဆည္းဆာတစ္ခုေပါ့...



ဒီေနရာေလးပါပဲ... ေတာင္သမန္ရဲ႕ ဆည္းဆာကို မွတ္တမ္းတင္ခ်င္သူတို႔ က ရိုက္တဲ့ၿမင္ကြင္းပါ..



ဟိုး... ခပ္လွမ္းလွမ္းက ေတာက္သမန္ေရၿပင္မွာ ငွက္(ေလွ)စီးေနၾကတဲ့သူေတြကို လွမ္းၿမင္ရတယ္..



အမရပူရ ေတာင္ေလးလံုးဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္း မယ္ဇယ္ပင္ေတြရဲ႕ ေအာက္ ၿငိမ္းခ်မ္း စိတ္ၿငိမ္တဲ့ ေနရာေလးမွာ..သမိုင္းကိုေလးစားတဲ့ သမိုင္းကိုခ်စ္တဲ့ သမိုင္းကို မွတ္တမ္းတင္တဲ့ သမိုင္းသုေသတန ဆရာၾကီး ေဒါက္တာသန္းထြန္းတစ္ေယာက္ ေအးခ်မ္းစြာလဲေလ်ာင္းေနပါတယ္..